LEVEL 2 l EXP 73
ทะเลาะ

คุณคิดว่า คนรักกัน จำเป็นต้องมีช่องว่าระหว่างกันหรือเปล่า ???


ฉันกับแฟน คบกันมาเกือบจะ 5 ปีแล้ว (วันที่ 22/03/59 ก็จะครบ 5 ปี) แต่แล้ว วันนี้ (8/03/59) เรากลับต้องมาทะเลาะกัน สาเหตุเป็นเพราะฉันเอง ที่ไม่เว้นที่ว่างให้กับเขาบ้าง คอยแต่จู้จี่จุกจิก ห้ามนู่นห้ามนี่ แต่ทุกอย่างที่ฉันทำลงไปก็เพราะว่าฉันหวังดีนะ


เรื่องมันก็มีอยู่ว่า ฉันกับแฟน เราอยู่กันคนละที่ คนละจังหวัดกัน(ฉันมาเรียนที่ต่างจังหวัด) แฟนของฉันไม่ใช่คนมั่งมีอะไร เค้าก็เป็นผู้ชายที่หาเช้ากินค่ำเหมือนกับคนปกติทั่วไป จะว่าขยันมั๊ย?? ก็ขยันนะ อย่างน้อยก็ขยันมากกว่าผู้ชายในวัยเดียวกันบางคน เขาเป็นพี่ชายคนโต มีน้องชาย 1 คน ตัวเองมีภาระเรื่องรถที่ยังผ่อนไม่หมด พอเก็บตังได้ก็เอาไปซื้อทอง เพื่อที่จะได้เก็บไว้ในรูปของทอง จะได้ไม่ต้องนำไปใช้จ่าย แต่สุดท้ายทองที่เก็บไว้ก็ถูกเพื่อนที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆขโมยไป ฉันก็เลยบอกว่าไม่เป็นรัย ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน ถือซะว่าฟาดเคราะห์ไปนะ หลายวันผ่านไป แฟนฉันเป็นคนชอบเสี่ยงดวง จึงชอบเล่นหวย เสียทีก็เป็นพันๆ บางครั้งก็ไม่มีเงินจ่าย แต่ใครล่ะที่จะทนเห็นแฟนตัวเองเดือดร้อนโดยที่ตัวเองก็อยู่เฉยๆไม่ทำอะไร อย่างน้อยก็ไม่ใช่ฉันคนนึง ทุกครั้งที่แฟนฉันเดือดร้อน ไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไร ฉันจะช่วยเท่าที่ช่วยได้ทุกครั้ง และครั้งนี้ก็เช่นกัน เขายังส่งรถไม่หมด ฉันก็ช่วย แต่เขาก็ยังไม่เลิกเล่นหวย ทั้งๆที่ทุกครั้งที่เล่นก็จะเสียทีเป็นพันๆ ฉันรู้เข้าก็รู้สึกโมโห ก็เลยพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด ยอมรับนะว่าใส่อารมณ์ด้วย แต่ก็เป็นห่วงด้วย ฉันถอนหายใจแล้วก็พูดด้วยอารมณ์ว่า "น่าเบื่อ" เขาถึงกับโกรธ และโทษตัวเองว่า "ใช่สิ่ เราก็รู้ตัวว่าเรามันไม่ใช่คนดี เรามันเลว ทำอะไรก็ผิดไปหมด" ฉันเลยอธิบายให้เขาฟังว่าจริงๆแล้วฉันหมายความว่าไง ฉันก็แค่เป็นห่วง ฉันไม่ได้ห้ามไม่ให้เขาเล่นหวยตลอดชีวิตนะ แค่ไม่ให้เล่นแค่ตอนนี้เท่านั้น เพราะรถก็ยังไม่หมด ตอนนี้ฉันเป็นแค่ นักศึกษาที่ยังไม่มีรายได้ จะมีก็แค่เงินเก็บจากค่าขนมในแต่ละวัน และเงินรายเดือนที่ฉันจะได้ในแต่ละเดือนเท่านั้น ซึ่งแน่นอนว่ามันไม่พอหรอกกับค่ารถ + ค่าหวยของเขา ฉันยอมอดเพื่อให้เขาเอาเงินทั้งหมดของฉันไปจ่ายค่ารถ เพราะเห็นว่านี่มันก็งวดสุดท้ายแล้ว ส่งให้หมดๆไปเขาจะได้สบายใจซะที ทั้งๆที่จริงๆแล้วฉันไม่จำเป็นต้องทำขนาดนี้เลย เพราะพ่อกับแม่ฉันก็ไม่ใช่ แต่ที่ทำไปทั้งหมดเพราะรัก และอยากให้เขาสบายใจ แต่สุดท้าย ไม่ว่าฉันจะทำดีแค่ไหน เราก็ยังทะเลาะกันอยู่ดี แค่เพราะฉันพูดออกไปว่า "น่าเบื่อว่ะ" ฉันรู้และยอมรับนะว่าฉันผิด ที่ใส่อารมณ์กับเขา ที่จู้จี่จุกจิกกับเขามาเกินไป เข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตเขาซะทุกเรื่อง เข้าไปอยู่ในโลกของเขามากจนเกินไป


ในการทะเลาะกันครั้งนี้มันทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่า ถึงแม้ว่าเราจะเป็นคนรักกัน เราก็ควรที่จะมีช่องว่างไว้ให้เค้าบ้าง มีพื้นที่โลกส่วนตัวไว้ให้เค้าบ้าง ให้เค้าได้คิดเอง แก้ปัญหาเอง ให้เค้าได้ลองเดินเพียงลำพังบ้าง ฉันไม่ควรที่จะเข้าไปอยู่ในโลกของเขามากจนเกินไปแบบนี้ ตอนนี้เราก็ยังทะเลาะกันอยู่ เขาไม่ยอมคุยกับฉัน ไม่ยอมหันหน้ามาปรับความเข้าใจกัน ฉันอยากจะบอกเขานะว่า "ฉันขอโทษ" ต่อไปนี้ฉันจะยอมให้เขาเผชิญเรื่องต่างๆไม่ว่าจะดีหรือร้ายด้วยตัวของเขาเองเพียงผู้เดียว แต่อยากให้เขารู้ไว้ว่า "เขาจะมีฉันคอยซับพอร์ดเขาอยู่ข้างหลังเสมอ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาหันมา ก็จะเจอฉัน" 


[[ ในเรื่องราวร้ายๆ ก็ยังคงมีแง่คิดดีๆซ่อนอยู่เสมอสำหรับฉัน ทุกๆอย่างมันอยู่ที่มุมมองของแต่ละคน ]] 


เรื่องบางเรื่อง เราไม่จำเป็นต้องหาหรอกว่าใครผิด หรือใครถูก หากว่าเรายังรักเขา หรือเรายังรักกัน สิ่งที่เราต้องหาจิงๆก็ "ต้องทำยังไงให้เราเลิกทะเลาะและกลับมาดีกันเหมือนเดิมมากกว่า"


>>> ฉันไม่รู้หรอกนะว่า เรื่องครั้งนี้มันจะทำให้รักของฉันจบลงเพียงเท่านี้หรือเปล่า แต่ถ้าหากมันต้องจบลงจริงๆ ฉันก็อาจจะเสียดาย (เพราะสำหรับฉัน นี่คือรักที่แปลว่ารักจริงๆ) แต่อาจจะไม่เสียใจ (เพราะฉันได้ทำทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันพอจะทำได้ไปหมดแล้ว) 

Posted : เมื่อ 9 มีนาคม 2016
บอกต่อเพื่อน
Url / Link : copy
Embed Code : copy
 ยังไม่มี ความเห็น!