LEVEL 9 l EXP 1,421
นิยายเรื่อง "รักลุ้นๆ ล้นๆ ของสาวๆ Seven Day" ตอนที่ 5 อัพใหม่นะ มีการเปลี่ยนแปลงมากมาย อย่าลืมติดตามล่ะ

ตอนที่ 5 มาแล้วจร้า ขอบคุณคนที่ติดตามทุกคนนะ มาตอนนี้ยาวมากเลย แล้วก็มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาบางตอน รวมทั้งชื่อมหาลัยด้วย ไงก็ติดตามกันต่อไปนะ แต่เราคงไม่ได้อัพสักพักใหญ่ๆ เลย รอกันหน่อยนะ อย่าเพิ่งหายไปกันหมดล่ะ ฝากติดตามด้วยน๊า


..........................................................................................................


ตอนที่ 5 >>> University ทำไมถึงวุ่นวายมากมายขนาดนี้เนี้ย PAST1



 


@ Kamikaze Music University


เวลา 8.00 น.


ขนมจีน said


                เย้ๆๆๆ วันนี้จะได้เรียนกับยัยพวกเพื่อนบ้าด้วย ดีจริงๆ เลยมหาวิทยาลัยของเรา มีเรียนรวมกันทุกคณะด้วย ถึงจะแค่อาทิตย์ละ 4 ชั่วโมงก็เถอะ


มิล่า : ยัยจีน


ขนมจีน : หวัดดีมิล่า หวาย แล้วพวกเฟย์ ฟาง แก้ว และก็มินล่ะ


หวาย : นั้นไง กำลังลงจากราชรถสุดหรูของหนุ่มๆ นะ


ขนมจีน : แหม่ๆๆๆ หวาย ทำเป็นพูดแบบนี้นะจ้ะ คิดว่าไม่เห็นหรอ ว่าเมื่อกี้หวายกับมิล่าลงมาจากรถใครอ่ะ


หวาย : ไอ้จีน แกอ่ะ อย่าแซวกันสิ


พายุ : ขนมจีนแซวหวายกับมิล่า แล้วเมื่อไรขนมจีนจะมีหนุ่มมาส่งบ้างล่ะครับ


ขนมจีน : อีกนานอ่ะพายุ                                                         


มิล่า หวาย : 5555+


ฟาง เฟย์ : หวัดดีจ้า จีน หวาย มิล่า


มิล่า : อืม แล้วยัยแก้วล่ะ มินด้วย


เฟย์ : ทะเลาะกับผู้ชายอยู่นะ


ป๊อปปี้ เขื่อน : หวัดดีครับขนมจีน หวาย มิล่า


ขนมจีน หวาย มิล่า : หวัดดีจ้ะ


แก้ว : หวัดดีแก โทษทีนะที่มาช้า เพราะนายเลย ไอ้โคโดโมะ


โทโมะ : หวัดดีครับทุกคน โทษฉันได้ไงล่ะ ยัยทอม อุสาไปรับแล้วนะ เธอตื่นสายเองนิ


แก้ว : นายว่าฉันหรอ แล้วใครใช้ให้นายขับรถอ้อมโลกล่ะ


โทโมะ : ก็ทางนั้นรถมันติดนิ ก็ต้องไปอีกทางสิ


เขื่อน : พอๆๆๆๆ เลิกทะเลาะกันได้แล้ว แล้วนี้ไอ้เคนตะ กับไอ้เบไม่มาสักทีเนี้ย


โทโมะ : ไอ้เคนมาแล้ว เอารถไปจอดอยู่ ส่วนไอ้เบไม่รู้มัน


ป๊อปปี้ : อะไรของไอ้เบว่ะ เมื่อวานก็ดีๆ อยู่นี้หว่า หรือมันไม่สบาย


                ไม่สบายหรอ เป็นอะไรมากหรือป่าวนะ เมื่อวานตอนกลับบ้านก็เห็นจามบ่อยๆ


เคนตะ : มาแล้วๆ เว้ย


มิน : หวัดดีจ้า ทุกคน โทษทีนะที่มาช้า พอดีแวะไปทำธุระนิดหน่อยอ่ะ


ขนมจีน : ธุระไรจ้ะมิน ธุระสวีตกับเคนตะหรือป่าว อิอิ


มิน : ไอ้จีน แกแซวฉันหรอ นี่แหน่ะ


ขนมจีน : โอ้ยๆๆๆๆๆๆ


ฟาง : พอแล้ว เลิกเล่นกันได้แล้ว รีบไปเรียนกันเถอะ จะสายแล้วนะ


ป๊อปปี้ : ไปครับฟาง เราช่วยถือของนะ


ขนมจีน : อิจฉาอ่ะ อยากมีคนช่วยถือของบ้างงงง อ่ะ! นาย เอามาฉันถือเองได้


จงเบ : ก็บอกว่าอยากมีคนช่วยถือของไม่ใช่หรอ


                นายนี่นิ มาตั้งแต่เมื่อไรกันนะ หน้าซีดๆ หรือไม่สบายจริงๆ


มาริโอ้ : ไอ้เบ แกไปทำไรมาว่ะ ถึงได้มาช้า


จงเบ : ไปหาหมอมานะ พอดีเมื่อวานตากน้ำค้างนานไปหน่อย


ขนมจีน : นี่นาย เอาของฉันคืนมาสิ ฉันถือเองได้


จงเบ : เดินไปเหอะน่ะ เดี๋ยวถือให้ แย่งไปก็แย่งไม่ได้หรอก เตี้ยแบบนี้อ่ะ


ขนมจีน : นี่นาย ฮึ้ย! ไม่แย่งแล้วก็ได้ ถือไปให้ตลอดแล้วกัน


มิน : เข้าห้องเรียนกันเถอะ ป่านนี้อาจารย์ใกล้จะมาแล้ว


เคนตะ : นั้นสิ ถ้ายังมัวเถียงกันได้เข้าห้องสายแน่


เขื่อน : ถ้าไม่วิ่งไปตอนนี้สายแน่นอน เฟย์เราถือของให้ ไปเร็ว


เฟย์ : อ่ะ จ้า


...


เวลา 8.35 น.


                โอ้ยๆๆ เข้าห้องสายจนได้สิ มัวรอคนนู้นคนนี้กว่าจะครบกันได้ สายเลย เดินเข้าห้องสายตาทุกคู่คงมองมาทางพวกเราแน่ๆ


ฟาง : ใครเข้าก่อนอ่ะ เราไม่กล้าอ่ะ กลัว


จงเบ : เราเอง


                นายนี่กล้าจริงๆ เฮ้ยๆๆ มาลากฉันไปด้วยทำไม


ขนมจีน : นายก็เข้าไปก่อนสิ จะลากฉันเข้าไปพร้อมกับนายทำไม


จงเบ : ของเธออยู่กับฉันจะเอาไหม ถ้าเอาก็อย่าดิ้นตามมาดีๆ


แอ๊ด แอ๊ดดดดดดดดดดดดดด


พึ่บ...


ชาย1 : โห้ย! อิจฉา ไอ้หมอนั้นว่ะ แฟนโคตรสวยเลย อยู่คณะไรกันว่ะ


สาว1 : คู่นั้นก็หล่อ สวย เหมาะสมกันเลยเนอะ


สาว2 : สวย หล่อ เหมาะสมกันทุกคู่เลยเนอะ มาจากคณะไรกันนะ


อาจารย์ : นักศึกษาเลิกพูดกันได้แล้ว ตั้งใจเรียน แล้วนักศึกษาที่เพิ่งเข้ามาก็รีบหาที่นั่งซะ มาสายแล้วยังช้าอีกนะ


ทุกคน : ขอโทษครับ/ขอโทษค่ะ


อาจารย์ : มาเรียนกันต่อ เอาเปิดหน้า 4 ดูโน้ตแต่ละตัวนะ มันแตกต่างกันทั้งหมด ลองฟังเสียงโน้ตนี้ดูแล้วบอกความแตกต่างให้ได้ล่ะ...


...


เวลา 12.30 น.


อาจารย์ : อ้าว วันนี้พอแค่นี้แหละ เจอกันอาทิตย์หน้า แล้วห้ามมาสายกันอีกล่ะ


ทุกคน : ค่ะ/ครับ


...


                เฮ้อ! เหนื่อยจัง เรียน 4 ชั่วโมงติดเลย แต่ว่าตั้งแต่เข้าห้องมานี่ นายนี่ไม่ยอมพูดอะไรเลย แถมยังจับมือเราไม่ปล่อยอีก นายนี่ไม่สบายมากเลยนะเนี้ย มือร้อนเชียว มือเราชักอุ่นไปด้วยแล้ว


ขนมจีน : นี่นาย ปล่อยมือฉันได้แล้ว จับทำไมนักหนาเนี้ย


จงเบ : ขอจับหน่อยไม่ได้หรอ มือเธอเย็นดีอ่ะ


ขนมจีน : มือนายนะสิ ร้อนจะตาย ตัวก็ร้อนนะเนี้ย แล้วนายกินยารึยังเนี้ย


จงเบ : ยังไม่ได้กินข้าวเลย จะกินยาได้ไง


ขนมจีน : งั้นก็เก็บของสิ จะได้ไปกินข้าวแล้วก็กินยา บ่ายไม่มีเรียนจะได้กลับบ้านไปนอนพัก


จงเบ : อืม


                ไหวไหมเนี้ย นายนี่นิ อาการหนักแห่ะ


ฟาง : จีน ไปกันเหอะ ไปกินข้าวกันจะได้ไปอาคารกิจกรรมกัน


ขนมจีน : อืม เฮ้ยนาย มากอดฉันทำไมเนี้ย ปล่อยดิ


ป๊อปปี้ : ขนมจีน ไอ้เบเป็นลมอ่ะ เดี๋ยวเราช่วยพามันไปห้องพยาบาลกันก่อนดีกว่า


ขนมจีน : อืมๆ ป๊อปปี้ นายช่วยเอาเพื่อนนายออกจากฉันก่อนดิ ฉันหนัก


ป๊อปปี้ : โทษที


เขื่อน : มา ฉันช่วย



@ ห้องพยาบาล


                นายนี่นะ ไม่รู้เลยว่าตัวเองไม่ไหว ยังจะฝืนมาเรียนอีกนะ ลำบากคนอื่นเขาอีก เอาไงดีเนี้ย


เขื่อน : ขนมจีน ไปกินข้าวกับเพื่อนๆ เถอะ เดี๋ยวพวกเราอยู่ดูแลไอ้เบกันเอง


ขนมจีน : ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันอยู่ดูนายนี่เอง คงปล่อยไว้คนเดียวไม่ได้อ่ะ เขื่อนกับเพื่อนๆ ไปกินข้าวกับพวกเฟย์เถอะ ฝากดูแลพวกเฟย์ด้วยนะ เฟย์ พวกแกไปกินข้าวกันเถอะ


เฟย์ : จีน อยู่ได้นะ จะกินอะไรล่ะ เดี๋ยวเราซื้อมาให้


ขนมจีน : อยู่ได้จ้า เอาโจ๊ก 2 ถุงแหละกันนะ แล้วก็ข้าวกะเพราไก่กล่องหนึ่ง น้ำสองขวด ขอบใจนะจ้ะ


เฟย์ : ไม่เป็นไร งั้นรอแปบนะ เดี๋ยวเราซื้อมาให้


ขนมจีน : จ้า พวกแกไปกันเถอะ


                นี่เราเป็นไรไปเนี้ย จะมาอยู่เฝ้านายนี่ทำไมกัน ให้เพื่อนเขาอยู่เฝ้ากันเองก็ได้ เฮ้อ! ทำไมนะ เห็นนายนี่ไม่สบาย แล้วไม่สบายใจเลย อยากจะอยู่ดูแลให้นายนี่หายป่วยแล้วมาทะเลาะกับฉันเหมือนเดิมจัง (ชอบเขาแล้วหรอ : writer / ป่าวนะ ก็แค่เป็นห่วง เพื่อนอ่ะ เพื่อนไง : ขนมจีน)


เฟย์ said


                ไอ้จีนเป็นไรไป อยู่ๆ ก็จะอยู่เฝ้าไข้จงเบ ทั้งๆ ที่ดูจะเกลียดขี้หน้ากันขนาดนั้น


ฟาง : ทำไม อยู่ๆ จีนถึงอยากอยู่เฝ้าไข้จงเบได้อ่ะ งงเลย


เฟย์ : ฟางคิดเหมือนกันเลย


แก้ว : นั้นดิ ปกติดูแล้วยัยจีนอยากจะฆ่าจงเบด้วยซ้ำ


มิน : แก้วก็เกินไป แต่ก็นะ ใครจะไปรู้ดีเท่ายัยจีนล่ะ


หวาย : นี่ๆ ไว้ค่อยคุยกันไหม รีบไปซื้อข้าวให้ยัยจีนก่อนเถอะ แล้วเราค่อยไปกินข้าวกันแล้วก็คุยกันไป


มิล่า : หวายพูดถูก


เขื่อน : สาวๆ ครับ ผมซื้อโจ๊กและข้าวที่ขนมจีนสั่งมาให้แล้วครับ เฟย์เอาไปให้ขนมจีนเถอะ แล้วพวกเราค่อยไปกินข้าวกัน


เฟย์ : ขอบคุณนะ เขื่อน


เวลา 12.45 น.


ขนมจีน said


จงเบ : อืม นี่เราเป็นไรไปหรอ จีน


ขนมจีน : นายเป็นลมอ่ะ ดีขึ้นยังล่ะ


จงเบ : ก็ดีขึ้นแล้วอ่ะ


ขนมจีน : จะเอาอะไรหรอ เห็นมองหา


จงเบ : หิวน้ำอ่ะ


ขนมจีน : อ่อ แปบนะ... อ่ะ! นี่ ดื่มซะสิ


จงเบ :  ขอบคุณนะขนมจีน เราดีขึ้นแล้วล่ะ ขนมจีนไปหาเพื่อนๆ เถอะ เราอยู่คนเดียวได้


ขนมจีน : ไหนว่าดีขึ้นแล้วไงล่ะ ถ้าดีขึ้นก็ไปด้วยกันสิ


จงเบ : ดีขึ้น ไม่ได้หมายความว่าจะหายแล้วนะ ขนมจีน


ขนมจีน : งั้นก็นอนพักต่อไป ฉันจะนั่งอยู่ตรงนี้แหละ จะทำไม


                นี่ฉันเป็นอะไร นายนี่ก็ดีขึ้นแล้วนิ เราควรจะไปซ้อมดนตรีของเราได้แล้วนะ จะมานั่งเฝ้านายนี่อีกทำไมเนี้ย โอ้ยยย งงตัวเองจังเลย


เฟย์ : จีน เราเอาข้าวมาให้อ่ะ จงเบดีขึ้นยังล่ะ


ขนมจีน : ก็ดีขึ้นนิดนึงล่ะ แล้วพวกนั้นล่ะ


เฟย์ : รออยู่ข้างนอกนะ พวกเราจะไปอาคารกิจกรรมดนตรีกันนะ ถ้าจงเบหายแล้วก็พากันตามไปแล้วกัน เออ แล้วตอน 6 โมงเย็นเจอกันที่หอประชุมใหญ่นะ พี่ๆสโมสรนักศึกษาเรียกประชุมนักศึกษาทุกคนนะ


ขนมจีน : จ้า แล้วเจอกันนะ


จงเบ : ใครมาหรอ ขนมจีน


ขนมจีน : เฟย์นะ เอาข้าวมาให้ นายก็ลุกขึ้นมากินข้าวก่อนสิ จะได้กินยา


จงเบ : ครับ


                พูดเพราะเชียวนะ


ขนมจีน : อ่ะ กินโจ๊กไปแล้วกัน... มานี่ เดี๋ยวฉันป้อนดีกว่า ปล่อยให้นายกินเอง ได้หกหมดแน่ๆ


จงเบ : ขอบคุณนะครับ ^_^


ขนมจีน : อืม ไม่เป็นไร -///-


                ทำไมฉันต้องเขินด้วยเนี้ย นายนี่แค่ขอบคุณเราเฉยๆ นะ โอ้ยๆๆๆ เลิกคิดได้แล้ว


ขนมจีน : อ่ะ ยา… กินเสร็จแล้วก็นอนพักซะ จะได้หายซะที เย็นนี้ยังมีกิจกรรมต่ออีกนะ อาการจะได้ไม่ทรุดไปอีก


จงเบ : ขอบคุณนะครับ ขนมจีน ที่คอยดูแลเรา


ขนมจีน : อืม


จงเบ : ขนมจีน เป็นอะไรหรือป่าว ไม่สบายเหมือนกันหรอ หน้าแดงเชียว


ขนมจีน : ป่าว ไม่ได้เป็นไร สบายดี อากาศร้อนมั้ง นายนอนไปเถอะ


                บ้าแล้วฉัน หน้าแดงทำไมเนี้ย


 


จบ PAST1 รออ่าน PAST ต่อไปเลย

Posted : เมื่อ 3 พฤศจิกายน 2013
บอกต่อเพื่อน
Url / Link : copy
Embed Code : copy
 ยังไม่มี ความเห็น!