Check Heart เคลียร์หัวใจไม่ให้(แอบ)รัก ตอนที่ 4

ณ วันอาทิตย์ ที่บ้านของซันจิ


 บ้านของซันจิยังเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนยังจากไม่ได้มามากกว่า 6 ปี บ้านของซันจิยังดูเรียบๆ แอบซ่อนความเป็นคุณหนูเล็กน้อย แต่ว่าคุณลุงโซจิกับคุณป้าไซกิกลับตรงกันข้ามพวกท่านๆอยู่กันแบบพื้นๆไม่ทำตัวเป็นคุณชายคุณหญิง แถมคุณป้าไซกิยังเอ็นดูฉันกับยาดะเหมือนลูกคนนึงเลยทีเดียว


 


   “สวัสดีค่ะ/ครับคุณลุงคุณป้า” เสียงของยาดะกับฉันที่ดังขึ้นพร้อมกัน


   “^^ จ้านั่งก่อนเลยเซนเซน ยาดะ” คุณป้าหันมายิ้มก่อนที่จะเดินไปในห้องครัว


 ว่าแต่นายซันจิทำอะไรอยู่เนี่ย นัดให้เรามาแต่กลับไม่ออกมาต้อนรับซะเลย แบบนี้มันน่าน้อยใจกลับบ้านไปเลย ชิชะ !


   “คุณลุงค่ะ ซันจิล่ะค่ะ”


   “อ๋อ เจ้าซันจิออกไปซื้อของนิดหน่อยนะ เดี๋ยวก็มาแล้ว” คุณลุงบอกกับฉันก่อนจะก้มหน้าอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ


 


 เฮ้อ นี้ก็จะใกล้เวลาเที่ยงแล้ว นายซันจิก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับ พอฉันเริ่มโมโหได้ที่แล้วกำลังจะลาคุณลุงคุณป้า นายนั้นก็เดินกลับเข้ามาในบ้านทันที


 


  “หายไปไหนมาไม่ทราบ พวกฉันรอนานนะรู้ไหม” ฉันถามด้วยอาการโมโหและหงุดหงิด


   “^^ ลูกพี่เซนเซนนั่งก่อนสิคร้าบ” แล้วซันจิหันมายิ้มกว้างๆให้ฉัน


 นายนั้นทำเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาวแถมยังหันมายิ้มให้ฉันทั้งๆที่น้ำเสียงของฉันไม่ได้ปกติแถมยังออกแนวโมโหซะด้วยซ้ำไป เฮ้อ ทำใจค่ะทำใจ = = ก่อนที่นายนั้นจะหันมาเจรจากับฉันต่อซันจิก็หันไปพูดกับคุณลุงโซจิพ่อของตนว่า


 


  “พ่อครับ ผมยืมสวนหลังบ้านหน่อยนะครับ” ซันจิพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูเรียบร้อยผิดจากปกติที่เคยเห็น นายนี้แอ๊บจริงๆ


   “^^…” คุณลุงโซจิไม่พูดอะไรออกมาสักคำนอกจากยิ้มที่ดูมีความสุขเอามากๆ


 ขณะที่เดินมาที่สวนหลังบ้านนายซันจิก็เอาแต่ยิ้มระรื่นไม่รู้ว่าไปอารมณ์ดีมาจากไหน แถมในมือยังถือข้าวของเยอะแยะเต็มไปหมด


   “นั่งตรงนี้แหละ ยาดะ ลูกพี่เซนเซน” ซันจิวางของทั้งหมดที่อยู่ในมือลงที่โต๊ะม้าหินอ่อนน่ารักๆก่อนจะนั่งลงตามฉันกับยาดะ


   “อ๋อ แล้วนายมีอะไรเหรอ” ฉันเองก็ไม่ลืมถามคำถามที่คาใจตั้งแต่เมื่อวาน


 


  แต่นายนั้นไม่ตอบอะไรเลย เอาแต่แกะขนม อมยิ้ม แล้วยิ้ม....จนปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้ว ถามเท่าไหร่ก็ไม่ตอบจนฉันกับยาดะเริ่มมีอาการว่าเพื่อนเราเพี้ยนไปแล้วหรือเปล่า เฮ้อ ฉันไม่อยากมีเพื่อนเป็นคนสติไม่ดีนะเนี่ย แต่เอ๊ะฉันว่าปกติพวกเราก็ไม่เต็มอยู่แล้วนะจากที่เราสงสัยได้ไม่นานนายซันจิก็เงยหน้าขึ้นมาบอกกับฉันและยาดะที่กำลังสงสัย


 


  “ผมไม่ต้องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศแล้ว” หลังจากประโยคนี้จบพวกเรา 3 คนก็กระโดดกอดคอกันอย่างดีใจ


  “ดีใจด้วยนะ เย้ ! มีความสุขเป็นบ้าเลย” ฉันร้องตะโกนเสียงดังถึงแม้บางครั้งอาจจะมีรำคาญพวกมันบ้างแต่มันก็คือเพื่อนฉัน ^^


 


 หลังจากที่ได้ยินประโยคเหล่านั้นพวกเราก็ดีอกดีใจเลี้ยงฉลองกันอย่างมีความสุข แต่ความสุขที่กำลังมีก็ต้องจบลงเมื่อเรื่องที่ซันจิดีใจมากกว่าแล้วอยากจะให้ฉันกับยาดะรู้มากกว่าเรื่องที่ไม่ต้องไปเรียนก็คือ


   “มีอีกเรื่องที่ผมจะบอก” ซันจิทำน่ามีเลิศนัยอย่างมาก ฉันกับยาดะที่รอฟังอยากใจจดใจจ่อว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องอะไร พอซันจิพูดต่อแค่นั้นแหละเล่นเอาฉันน้ำตาแทบไหลเลยทีเดียว


   “ผมจีบหญิงติดได้ด้วยตัวเองได้แล้ว 555” ยาดะที่ลุกขึ้นเหมือนมีท่าทีจะเอาเรื่องแต่ที่ไหนได้กลับกระโดดกอดคอร้องเพลงกัน 2 คน ส่วนก็นั่งน่าหงิกตามเคย -3-


 


  แล้วสองคนนั้นก็เอาแต่พูดเรื่องผู้หญิงกันได้นานสองนานพอหันมาอีกทีฉันที่เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ไม่รู้ว่าจะพูดเรื่องเพศตัวเองทำไมก็นั่งหลับไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้


โธ่ ! ก็คนมันง่วงด้วยนี้นา ทำยังไงได้ล่ะ ก็เลยหลับรอซะเพลินเลยแต่พอหลับได้พักก็ได้ยินเสียงของคนสองคนเรียกฉัน


 


  “ลูกพี่คร้าบ ลูกพี่เซนเซน” เสียงของยาดะกับซันจิที่พยายามปลุกฉันด้วยการเรียก


   “-.- อะไรกันเนี่ย” ฉันตื่นมาพร้อมความงวงเงีย


   “ไปทานข้าวเย็นกันเถอะคร้าบ” สองคนปลุกฉันเพื่อให้ฉันไปทานข้าวเย็นด้วยกัน ฉันไม่ได้ตอบอะไรก่อนที่จะลุกไปที่โต๊ะอาหาร


 


     ณ โต๊ะอาหารที่บ้านของซํนจิ


  ทุกคนนั่งพร้อมน่าพร้อมตาก่อนที่จะลงมือรับประทานอาหารที่มีอาหารมากกว่า 3 อย่างที่โต๊ะอาหาร


 


   “โอ้โห คุณป้าค่ะ อาหารน่าทานทั้งนั้นเลย o[]O” ฉันอึ้งเล็กน้อยถึงปานกลางเพราะปกติที่บ้านของฉันอาหารแค่ 3 อย่างก็ถือว่าเยอะแล้ว เพราะปกติก็มีแค่ฉันและพ่อนั่งอยู่บนโต๊ะอาหาร


   “^^ ทานเลยจ๊ะ ป้าทำสุดฝีมือเลยนะ ฮ่าๆ...” คุณป้าไซกิหันมาส่งยิ้มแล้วหัวเราะเบาๆ


 


   หลังจากที่ทานอาหารเย็นกันเสร็จฉันและยาดะก็ขอตัวกลับบ้าน ตอนที่เดินกลับบ้านฉันผ่านไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ไม่น่าเชื่อนั่นก็คือ


 


   “แม่” คำเดียวสั้นๆที่ออกจากปากของฉัน ฉันเห็นแม่และพ่อออกมาซื้อข้าวซื้อของเยอะแยะมากมายเลยทีเดียวล่ะ แต่ฉันก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมพ่อถึงไม่บอกฉันสักคำว่าแม่จะมา หรือว่านี้คือ Surprise ฉันก็ไม่รีรอแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่สนใจแล้วก็รีบเดินกลับบ้านอย่างเร่งด่วน 555 ฉันแอบตื่นเต้นเล็กน้อยกับการ Surprise ครั้งนี้

Posted : เมื่อ 15 กรกฏาคม 2013
บอกต่อเพื่อน
Url / Link : copy
Embed Code : copy
 1 ความเห็น!
อัฟๆ ชอบๆ
____________________________________
คอร์ด , คอร์ดเพลง
เมื่อ 3 สิงหาคม 2013
LEVEL 2 l EXP 40