{Mahou shojo Madoka Majica สาวน้อยเวทมนตร์ มาโดกะ} ` Chapter 1 : การพบกันในฝันและเมื่อกลายเป็นความจริง

ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ....


เสียงวิ่งของเด็กสาววัย 14 ปี  “คานาเมะ มาโดกะ” ดังก้องอยู่ในตึกๆหนึ่ง มาโดกะคุ้นๆว่ามันไม่ใช่ตึกเรียนจึงหันซ้ายหันขวาไปมา เธอไม่พบทางเลี้ยวอะไรแต่พบบันไดที่อยู่ข้างหน้า มาโดกะไม่รอช้า รีบเดินขึ้นไปทันที


ตึก ตึก ตึก ตึก ...


ปัง !!


เมื่อมาโดกะพังประตูที่อยู่หน้าบันไดนั้น มาโดกะต้องตกใจเมื่อพบว่า เธอกำลังอยู่บน “กระโปรงของแม่มด Walpurgis Night” !!!


ทันใดนั้น มีสาวน้อยเวทมนตร์สีดำคนหนึ่งออกมากจากซากตึกที่ปรักหักพัง สาวน้อยเวทมนตร์คนนั้นกระโจนขึ้นไปที่แม่มดตนนั้นเพื่อให้มาโดกะออกมาที่เศษตึก ซากตึกที่


เบี้ยวกำลังจะชนตึกที่เด็กคนนั้นยืนอยู่ เธอไม่รอช้า รีบออกมาก่อนที่ตึกจะทับเธอ มีไฟมากมายออกมาจากกระโปรงของแม่มดตนนั้น เธอพยายามหลบหลีกและใช้เกราะเวทย์


ป้องกันเอาไว้ มาโดกะนึกในใจว่า 'ทำไม.. แม่มดตัวนั้น.. ทำไมถึงต้องการสู้กับเด็กคนนี้ล่ะ ?' ‘คิวเบย์ หรือ อินคิวเบเตอร์’ ก็สามารถรู้ได้ว่าเธอนึกอะไรอยู่ คิวเบย์จึงพูดว่า..


“มันก็ต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้วล่ะ การเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ต้องสู้กับแม่มด แล้วเธอ.. ถ้าอยากทำให้เด็กคนนั้นรอดออกมาได้ เธอต้องแลกกับการเป็นสาวน้อยเวทมนตร์นะ”


มาโดกะทำท่าจะตอบรับข้อสัญญาแล้ว แต่สาวน้อยเวทมนตร์คนนั้นก็พยายามห้ามไว้


“อย่านะ .. อย่าไปฟังที่มันพูดน้าาาาาาาาาาาาาา !!!.......”


ตึก !


“อ๊า.. ฝันบ้าอะไรของเราเนี่ย ฝันแปลกๆมาตั้ง 2 คืนแล้วนะ เฮ้อ..”


 


ข้างล่างของบ้านของมาโดกะ


ฉึบ !


“อรุณสวัสดิ์ค่ะพ่อ ..”


“อ๊ะ.. มาโดกะ อรุณสวัสดิ์จ้ะ” คานาเมะ โทโมฮิสะ หรือ โทโมยะ พ่อของมาโดกะก็มิวายที่จะอรุณสวัสดิ์ลูกบ้าง โดยทั้งๆที่กำลังตัดสตรอว์เบอร์รี่ออกจากต้นอยู่


“แม่ล่ะคะ ?”


“แม่น่ะหรอ .. อ๋อ ทัตสึยะไปปลุกอยู่น่ะ”


ที่ห้องของคานาเมะ เอโกะ ห้องของแม่มาโดกะ หรือ เอโกะ


ตุบ ตุบ ตุบ !!


“แม่ฮะ ตื่นได้แล้ว เช้าแล้วววว” น้องชายของมาโโกะวัย 3 ขวบเรียกปลุกแม่อย่างเอาเป็นเอา คานาเมะ ทัตสึยะนั่นเอง


ปึง !!


ฟุ่บ !!


“ตื่นได้แล้วค่าาาาาาาา !!!!” มาโดกะเปิดผ้าม่านพื่อให้แดดส่องมาถึงเตียวของเอโกะ เนื่องจากเอโกะยังไม่ตื่นซักที แหงล่ะ .. ไม่ยอมตื่นซักทีนี่ !


“อ๊ะ.. ตื่นก็ได้ !”


“คุณแม่ตื่นแย้วววววววววววววว >_< !!!!”


ในห้องน้ำ


ซ่า...


แกรก แกรก แกรก..


“พักนี้ที่โรงเรียนเป็นไงบ้างล่ะมาโดกะ ?”


“ก็เรียบร้อยดีน้า.. อีกอย่างได้ตั้งหลายอย่างเลย แถมพันี้เห็นว่าซายากะจังชอบคามิโจคุงด้วยสิ”


“เอาเถอะ.. เดี๋ยวเรื่องนั้นให้เค้าจัดการเองก็แล้วกัน แล้วครูคาซึกะเค้าล่ะ ?”


“ก็ยังคบกันดีกับแฟนของครูอยู่ค่ะ แล้วก็ชอบเอามาเล่าในโฮมรูมของทุกเช้าเลย ^^'”


แกร๊ก !


“แม่ เดี๋ยวหนูลงไปก่อนน้า..”


ข้างล่าง


“ริบบิ้น.. เส้นไหนดีนะ ?”


“เส้นสีชมพูๆแดงๆก็ได้จ้ะ”


“เอ๋ ? มะ... มันจะไม่ฉูดฉาดไปหน่อยหรอแม่ =_= ?”


“แบบนี้ล่ะดีแล้ว น่ารักดีนะ ..”


“ง่า.. งั่ม !! อ๊ะ !!” เสียงการกินวุ้นมะพร้าวในโยเกิร์ต (?) ของทัตสึยะดังขึ้น


“เกือบไปแล้วนะทัตสึยะ เอ้านี่จ้า”


“ไปโรงเรียนก่อนนะค้า..” มาโดกะพูดขึ้นบ้าง


ระหว่างทางไปโรงเรียนของมาโดกะ


“แฮกๆ ขอโทษที่มาช้าจ้ะ ^_^'”


“มาโดกะน่ะมาช้าจังเลยนะ -^- ริบบิ้นน่ารักดีนะ”


“มันไม่ฉูดฉาดไปหรอกหรอ ?”


“น่ารักดีน้ามาโดกะจัง” เพื่อนข้างห้องมาโดกะอย่าง 'ชิซุกิ ฮิโตมิ' ดังขึ้น


“ขอบใจจ้า”


ที่ห้อง ม.2/1 ห้องของมาโดกะ


“เอาล่ะจ้ะ วันนี้ครูมีเรื่องมาถามหน่อย ไข่ดาวต้องทอดสุกหรือยางมะตูม คาซึฮาว่าคุง ตอบ !!”


“อ่ะ..เอ่ิอ.. ทั้งสองแบบล่ะมั้งคร้าบบส์”


“ถูกต้อง ! ไม่ว่าแบบไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ ! มาตัดสินผู้หญิงแค่เฉพาะไข่ดาวนี่มันง่ายไปแล้ว !!”


“ที่ครูมาพล่ามเรื่องนี้เพราะแฟนสินะ 555”


“นั่นสินะ ฮิๆ”


“เอาล่ะ งั้นก็ วันนี้มีนักเรียนใหม่มานะจ๊ะ คุณอาเคมิ เชิญจ้ะ”


ตึก ตึก ตึก


“สวัสดีค่ะ .. อาเคมิ โฮมุระค่ะ ขอฝากตัวด้วยนะคะ”


“เอ๊ะ.. โกหกหรอก ไม่จริงน่า .. นี่มัน คนในฝันของเรานี่นา ..!!”


“อะไรเหรอมาโดกะจัง ?”


“อะ..อ๋อ เปล่าจ้ะๆ”


เวลา 12.00 น. ช่วงเวลาพักเที่ยง บนห้องของมาโดกะ


“คุณอาเคมิน่ะ เรียนที่ไหนมาก่อนหรอคะ ?”


“โรงเรียนยูนิควาฮานะน่ะ”


“แล้วได้เรียนชมรมบ้างมั้ย ?”


“ที่โรงเรียนไม่จัดชมรมน่ะ..”


“ผมสวยจังเลยนะ.. หวีทุกวันไม่เมื่อยบ้างเหรอ ?”


“ฮะๆ ไม่หรอกน่า อ๊ะ ขอโทษนะ ปวดหัวนิดหน่อยน่ะ ขอไปห้องพยาบาลหน่อยนะ”


“เอ๊ะ ถ้าอย่างนั้นน่่ะฉันพาไปเองนะ”


“ฉันไปด้วยๆ”


“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันจะไปกับคุณคานาเมะเอง คุณคานาเมะ พาฉันไปห้องพยาบาลทีค่ะ”


“เอ๋ ..? งั้นเดี๋ยวรอนิดนึงนะ เดี๋ยวมานะจ๊ะซายากะจัง”


ระหว่างทางไปห้องพยาบาล


“ทำไมถึงรู้ว่าฉันเป็นฝ่ายพยาบาลล่ะ ?”


“พอดีรู้มาจากอาจารย์คาซึกะบอกมาน่ะ”


“อ๋อ.. งั้นเหรอ ?”


ตึก !


“คานาเมะ มาโดกะ คุณคิดว่าชีวิตของคุณ สำคัญหรือไม่ เพื่อนและครอบครัวของคุณ สำคัญกับคุณรึเปล่า ?”


“...”


“คุณคงยังตอบไม่ได้สินะ เอาเถอะ ไว้ตอบพรุ่งนี้ก็ได้”


หลังเลิกเรียน


ในร้านขายแผ่น


“เอ๊ะ ฉันไปก่อนนะ พอดีต้องรีบไปยกของกับแม่น่ะ”


ที่ที่หนึ่ง


“คุณเป็นใครน่ะ เรียกฉันทำไม อ๊ะ !!! โฮมุระจัง ทำไม.. ทำกับแมวตัวนี้แบบนี้ล่ะ !?”


“ถอยให้ห่างจากมันซะ คานาเมะ มาโดกะ”


“แต่.. แมวตัวนี้ขอความช่วยเหลือจากฉันอยู่นะ !!”


“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ เพราะฉะนั้น ถอยไปซะ”


“แต่เด็กคนนี้ ส่งเสียงเรียกขอความช่วยเหลือจากฉันอยู่นะ !!”


“งั้นเหรอ ..”


กริ๊งๆ


ฟู่ๆ ..


“มาโดกะ มานี่เร็ว ออกมาจากยัยโฮมุระนั่นซะ !!!!”


“อะ..อื้ม !!”


ตึก ตึก ตึก ตึก


ทันใดนั้น ก็มีฉากๆหนึ่ง มันไม่ใช่ห้องๆนั้น แต่มาโดกะและซายากะไม่รู้เลยว่า.. มันคือมิติของแม่มด !!


จะเป็นยังไงต่อไปเมื่อมาโดกะหลงไปในมิติแม่มดแล้ว ติดตามตอนต่อไปค่ะ !!!!

Posted : เมื่อ 1 เมษายน 2013
บอกต่อเพื่อน
Url / Link : copy
Embed Code : copy
 1 ความเห็น!
อัฟๆ ชอบๆ
____________________________________
คอร์ด , คอร์ดเพลง
เมื่อ 3 สิงหาคม 2013
LEVEL 2 l EXP 40