LEVEL 9 l EXP 1,421
นิยายเรื่อง "รักลุ้นๆ ล้นๆ ของสาวๆ Seven Day" ตอนที่ 4 (4.7 เรื่องของขนมจีนกับจองเบ) อัพแล้วจร้า หลังจากที่ไม่ได้อัพนานมาก ติดตามด้วยน๊า

มาแล้วๆ จ้า 4.7 ขนมจีนกับจองเบ writer ชอบคู่นี้มาก จิ้นๆ ไงก็ฝากติดตามต่อด้วยนะจ้ะ ไม่ได้อัพซะนาน ยังมีคนติดตามอยู่ไหมนะ ติชมได้เสมอจร้า


...................................................................................................................


ตอนที่ 4 >>>         4.7 Faculty of Pharmacy ทำให้เธอกับฉันได้อยู่ใกล้กัน (Jongbae-Knomjean)




@ คณะเภสัชศาสตร์


เวลา 8.00 น.


ขนมจีน said


                เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ ในที่สุดก็เปิดเรียนซะที ปิดเทอมก็เอาแต่นั่งๆ นอนๆ แล้วก็เที่ยวกับยัยเพื่อนบ้า แถมเที่ยวอย่างไม่เป็นสุขอีกต่างหาก เพราไอ้หมอนั้นแท้ๆ เลย ทำไมนะ ทำไมเราถึงได้ไม่ชอบขี้หน้าไอ้หมอนั้นขนาดนี้เนี้ย เฮ้อ! แค่นึกถึงก็เซ็งแล้ว อ่ะ! คงไม่ใช่เพราะว่าไอ้หมอนั้นเสียงเหมือนคนๆ นั้นนะ ถึงทำให้เราเหม็นขี้หน้าอ่ะ (ไหนว่าไม่ชอบเขา แล้วนึกถึงเขาทำไมจ้ะ : writer / ก็ไม่ได้อยากนึกถึงซะหน่อย ชิ : ขนมจีน / จ้า ไม่ได้อยากนึกถึงเลยเนอะ : writer)


??? : จีน


ขนมจีน :  อ้าว พี่แจ็ค หวัดดีค่ะ


                ดีจัง เปิดเทอมวันแรกก็ได้เจอพี่แจ็คแล้ว แบบนี้คงจะได้เจอพี่แจ็คตลอดแน่ๆ อิอิ (เนี้ยหรอพี่แจ็คของเธออ่ะ ไม่เห็นหล่อเลย : writer / หล่อสิ หล่อกว่าไอ้หมอนั้นอีก : ขนมจีน / อะไร นึกถึงเขาอีกแล้วสิ : writer / ป่าวนะ : ขนมจีน)


พี่แจ็ค : ตั้งใจเรียนล่ะ


ขนมจีน : ค่ะ ^_^


                เฮ้อ พี่แจ็ครีบไปจัง


จองเบ : ยิ้มหน้าระรื่นเชียวนะ


ขนมจีน : นี่นาย มายุ่งทำไม เรื่องของฉัน


จองเบ said


                ทำไมนะ ยัยซุ่มซ่าม (ขนมจีนนะแหละ) ถึงได้เหม็นขี้หน้าฉันขนาดนี่เนี้ย ฉันไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจตั้งแต่เมื่อไร โถเว้ย ทีกับไอ้รุ่นพี่นั้นล่ะ ยิ้มระรื่นเชียวนะ หมั่นไส้เว้ย...


เวลา 12.00 น.


                หิวโว้ยๆๆๆๆๆ ไอ้เพื่อนบ้าหายหัวไปไหนกันหมดเนี้ย โทรมาซะทีสิว่ะ ฉันจะเลือกเองก็ไม่ยอมไอ้พวกนี้นิ รอให้พวกแกเลือกแล้วฉันจะได้กินข้าวตอนไหน อ่ะ ยัยซุ่มซ่ามนิ คุยกับใครอยู่นะ


ขนมจีน : มิล่า เที่ยงนี้ไปกินข้าวที่ไหน


(มิล่า : ยังไม่รู้เหมือนกัน รอเฟย์ฟางโทรมาอยู่)


ขนมจีน : เค ได้เรื่องไงโทรบอกด้วยนะ


                อ๋อ คุยกับมิล่านะเอง ชวนไปกินข้าวด้วยกันดีไหมนะ แต่ยัยซุ่มซ่ามคงไม่ไปกับเราหรอก ดูท่าจะเกลียดเราซะขนาดนั้น แล้วนี่เราจะเป็นไอ้ถ้ำมองอีกนานไหมเนี้ย เฮ่อะ ไปดีกว่า


“...เมื่อไม่มีเธอก็ยังมีฉัน แม้ว่าความฝันมันพังสลาย แต่สิ่งที่เหลือ คือความจริงนั้น ฉันยังเดินต่อไป เมื่อไม่ยอมลืม ก็ให้จำไว้ ตอนที่ผิดหวัง มันเจ็บเท่าไร ก่อนจะให้หัวใจ ใครอีก...”


                อ่ะ ใครโทรหายัยซุ่มซ่ามอีกล่ะเนี้ย โอ้ย อยากรู้เว้ย


(หวาย : ฮัลโหลจีน เที่ยงนี้ไปกินข้าวไหนอ่ะ)


ขนมจีน : ยังไม่รู้เลย ยังไม่มีใครโทรมาเลยเนี้ย หิวแล้วอ่ะ


(หวาย : เมื่อกี้เราโทรหาแก้ว ก็ไม่ยอมรับอ่ะ)


ขนมจีน : เมื่อกี้เราโทรหามิล่า มิล่าก็ยังไม่รู้เหมือนกันอ่ะ


(หวาย : อ่ะ จีนๆ แก้วโทรกลับมาแล้ว เดี๋ยวรับสายแก้วก่อนนะ)


ขนมจีน : อืม


                เฮ้อ คงจะเพื่อนคนไหนคนนึงล่ะมั้ง โล่งอก


ขนมจีน : อ่ะ เฟย์ ว่าไง


(เฟย์ : รู้ที่กินข้าวเที่ยงยัง)


ขนมจีน : ยัง บอกมาสิ


(เฟย์ : ที่ประจำอ่ะแหละ)


ขนมจีน : มีแค่พวกเราหรือมีคนอื่นด้วย


                ไอ้คนอื่นที่ยัยซุ่มซ่ามพูดถึงนี่ จะหมายถึงพวกเรารึป่าวนะ


(เฟย์ : จีน รู้ดีจัง อิอิ)


ขนมจีน : OK แล้วเจอกันนะ...


(หวาย : จีน รู้ยัง)


ขนมจีน : รู้แล้ว เฟย์โทรมาเมื่อกี้นะ


(หวาย : จ้ะ งั้นเจอกันที่ร้านเลยแล้วกันนะ)


ขนมจีน : อืมๆ เจอกัน


                อ้าว นั้นโทรหาใครอีกล่ะ หลายคนจังนะ


ขนมจีน : มิล่า ร้านเดิมนะ


(มิล่า : ใครไปบ้าง)


ขนมจีน : พวกเรา แล้วก็ไอ้พวกนั้นด้วยนะแหละ


(มิล่า : พวกนั้น พวกโอ้หรอ)


ขนมจีน : อืม นั้นแหละ


(มิล่า : จ้ะ แล้วเจอกันนะ)


ขนมจีน : นี่นาย นาย เรียกได้ยินไหมเนี้ย


                ยัยซุ่มซ่ามเรียกเราหรอว่ะเนี้ย


จองเบ : ก็เธอเรียกนาย ไม่ได้เรียกชื่อเรานิ เราเลยไม่หัน


ขนมจีน : กวนหรอ งั้นก็ไม่ต้องรู้เรื่องล่ะ


จองเบ : เรื่องอะไร


ขนมจีน : ไม่บอกแล้ว อยากมากวนฉันเอง


จองเบ : เออ ขอโทษบอกมาสิ เรื่องอะไร


ขนมจีน : เพื่อนนาย เที่ยงนี้กินข้าวที่ Kamikaze café


จองเบ : ขอบใจ แล้วเพื่อนเธอล่ะ


ขนมจีน : ไม่ต้องยุ่ง เรื่องของฉัน


จองเบ : อุสาถามดีๆ ไม่ยุ่งก็ได้


...


จองเบ : โถเอ๊ย ก็ที่เดียวกัน ทำเป็นไม่บอก
@ Kamikaze Café


เฟย์ & เขื่อน : มาแล้วๆๆๆๆๆๆๆ


แก้ว & โทโมะ : มาแล้ว


หวาย มิล่า พายุ & มาริโอ้ : มาแล้วๆๆๆๆ


มิน & เคนตะ : มาแล้ว


จองเบ : มาแล้วคร๊าฟฟฟฟ


ขนมจีน : มาแล้ว


ฟาง : ขนมจีน เป็นอะไรหรือป่าว น้ำเสียงไม่ดีเลยอ่ะ


จองเบ : จะเป็นไรได้ล่ะ นอกจากเหม็นขี้หน้าเราอ่ะ


ป๊อปปี้ : ทำไมถึงพูดแบบนั้นว่ะ จองเบ เหมือนแกน้อยใจเลยว่ะ


จองเบ : ป่าวเว้ย


ขนมจีน : ไม่มีไรหรอ แค่เบื่อๆ อ่ะ


มิน : เราว่าสั่งอาหารกันเถอะ เดี๋ยวเข้าเรียนตอนบ่ายไม่ทัน


เคนตะ : เราเห็นด้วยกับมินนะ ^_^


เวลา 13.00 น.


ฟาง : ตั้งใจเรียนกันนะเพื่อนๆ


หวาย : จ้า ฟางกับป๊อปก็ตั้งใจเรียนเหมือนกันนะ


ฟาง & ป๊อปปี้ : ^____^


...


ขนมจีน said


เวลา 17.00 น.


                เฮ้อๆๆ เรียนเสร็จซะที เหนื่อยเป็นบ้าเลย ทำไมมันยากขนาดนี้เนี้ย เฮ้อ! ไปรับยัยมิน แล้วกลับบ้านไปนอนดีกว่า


รุ่นพี่ : น้องๆ ค่ะ อย่าเพิ่งกลับนะค่ะ วันนี้คณะของเราจะมีการรับน้องเข้าคณะอย่างเป็นทางการค่ะ ถ้าน้องคนไหนไม่อยู่ร่วมกิจกรรมนี้ จะถือว่าไม่ใช่นักศึกษาของคณะนี้ค่ะ โปรดเข้าร่วมทุกคนนะค่ะ


                อารายกันเนี้ย เรียนวันแรกก็เหนื่อยแทบตายแล้ว ทำไมต้องมารับน้องวันนี้ด้วย แล้วยัยมินจะกลับไงเนี้ย โทรหายัยมินก่อนดีกว่า


มิน : จีน


ขนมจีน : มิน กำลังจะโทรหาพอดีเลย


มิน : ไมหรอ


ขนมจีน : พอดีวันนี้คณะเรามีรับน้องอ่ะ ไม่รู้จะเลิกตอนไหน เลยจะโทรบอกอ่ะ แล้วมินจะกลับไงล่ะ


มิน : เดี๋ยวเคนตะไปส่งนะ


เคนตะ : หวัดดีครับขนมจีน


ขนมจีน : หวัดดีจ้ะ ฝากมินด้วยนะ เคนตะ


มิน : จีน พูดไรอย่างนั้น เออ เราจะมาบอกว่า พรุ่งนี้จีนไม่ต้องไปรับเรานะ


ขนมจีน : ไมอ่ะ


มิน : เดี๋ยวเรามากับเคนตะนะ


ขนมจีน : อ๋อ เคจ้ะ งั้นก็กลับบ้านกันดีๆ นะ


มิน : จ้า


จองเบ : อ้าว ไอ้เคน มาไมว่ะ มิน หวัดดีครับ


มิน : หวัดดีจองเบ


เคนตะ : อ้าว ไอ้เบ ฉันพามินมาหาขนมจีนนะ


จองเบ : อ่ะ นายก็จะไปส่งมินใช่ไหมเนี้ย


เคนตะ : ใช่แล้ว


จองเบ : พวกแกนี่ ไวกันจริงๆ เลยว่ะ


เคนตะ : 555 เออ ไปล่ะ


จองเบ : เออ กลับดีๆ เว้ย



เวลา 22.30 น.


                เฮ้อ! เหนื่อยจัง รีบกลับบ้านไปนอนดีกว่า อิอิ เอ๊ะ หมอนั้นนิ มัวนั่งทำไรอยู่อีกเนี้ย ดึกแล้วไม่กลับบ้านรึไง เข้าไปถามดีไหมนะ ไม่ดีกว่า เดี๋ยวก็หาว่าเราเป็นห่วงอีก เอาไงดีเนี้ย เฮ้อ! ถามก็ได้


ขนมจีน : นี่นาย มั่วนั่งทำไมอยู่ ไมไม่กลับบ้านล่ะ


จองเบ : กำลังจะกลับ


ขนมจีน : ก็กลับสิ มั่วนั่งเอ้อระเหยอยู่ได้


จองเบ : ก็กำลังจะไปขึ้นรถเมล์กลับอยู่นี่ไงเล่า ไล่อยู่ได้


ขนมจีน : คนรวยอย่างนายเนี้ยนะ กลับรถเมล์


จองเบ : ก็มันดึกแล้ว ไม่อยากโทรให้คนที่บ้านมารับ ป่านนี้คงหลับกันหมดแล้ว


ขนมจีน : แล้วดึกขนาดนี่คิดว่ามีรถเมล์รึไงห่ะ


จองเบ : ไม่รู้ ไม่มีก็เดินจนกว่าจะถึงนะแหละ


ขนมจีน : กลับด้วยกันไหมล่ะ บ้านนายก็อยู่ตรงข้ามบ้านฉันเองนิ


จองเบ : ได้หรอ ขอบใจนะ


                นี่ฉันใจดีไปป่าวเนี้ย ทำไมถึงยอมให้นายนี่กลับด้วยได้ล่ะเนี้ย บ้าไปแล้วฉัน เฮ้อ!


 


จบตอน^_^


 


จบแล้วสำหรับขนมจีนและจองเบ ตอนนี้ยาวที่สุดเลยนะเนี้ย ฮ่ะๆๆ พอดีมีจากตอนอื่นมาเยอะเลยยาว อิอิ ไงก้ออย่าลืมติดตามตอนต่อไปด้วยน๊า


.................................................ติดตามย้อนหลังได้น๊า.............................................................


 


แนะนำตัวละคร >>> http://www.zheza.com/issue/node/2784690


บทนำ >>> http://www.zheza.com/issue/node/2869655


ตอนที่ 1 >>> http://www.zheza.com/issue/node/3819274


ตอนที่ 2 >>> http://www.zheza.com/issue/node/3833064


ตอนที่ 3 >>> http://www.zheza.com/issue/node/3899043


ตอนที่ 4 >>> 4.1 http://www.zheza.com/issue/node/3906170


ตอนที่ 4 >>> 4.2 http://www.zheza.com/issue/node/3921657


ตอนที่ 4 >>> 4.3 http://www.zheza.com/issue/node/4408068


ตอนที่ 4 >>> 4.4 http://www.zheza.com/issue/node/4437658


ตอนที่ 4 >>> 4.5 http://www.zheza.com/issue/node/4487888


ตอนที่ 4 >>> 4.6 http://www.zheza.com/issue/node/4508153

Posted : เมื่อ 28 กันยายน 2012
บอกต่อเพื่อน
Url / Link : copy
Embed Code : copy
 1 ความเห็น!
มีคนอ่านมั้งไหมเนี้ย T_T
เมื่อ 4 ตุลาคม 2012
LEVEL 9 l EXP 1,421