ตอนที่ 7 รักวุ่นวายของยัยบ๋องแบ๋ว

"นี่ หมวยฉันว่าเออ แครอทที่แกหั่นน่ะมันแบบว่า.."


"ทำไมสวยดีออกฉันปอกไม่เห็นเปลือกเลยเห็นม้า^^"


"แต่ฉันว่า..."


"ฉันว่าแกหั่นเนื้อไปหมดเเล้วมั้งหมวย"ฉันพูดแทรกขณะที่


ยัยข้าวปุ้นเอาแต่อ้ำอึ้ง ไม่กล้าว่ายัยหมวยก้อยัยนี่เล่นปอกแครอท


เนื้อไปหมดเลยอ่ะดิ


"แกว่าฉันหรอ ไอ่เฟียร์"


"เปล่า แันไปว่าแกตอนไหน ฉันพูดความจริงต่างหาก"


"=^= มันไม่เหมือนกันตรงไหนฟร่ะ"


"ตรงที่คอย่างแกไม่รู้อะดิ"


"เดี๋ยวๆ พอทั้งคู่ ฉันลืมซื้อน้ำไว้ในบ้านแกอ่ะหมวยขับไปซื้อได้มั้ย"


"ได้ๆ ฝากไว้ก่อนน่ะ ไอ่เฟียร์เดี๋ยวกลับมาโดนแน่ แฮ่"


"แบร่ :P"ฉันทำท่าล้อเลียนไอ่หมวยเมื่อมันเดินไปแล้วก็


ใครจะไปกล้าตอนมันอยู่ละมันก้อฟาดหางจระเข้ใส่หรอก บรือ น่ากลัว ตายชัก


"นี่ฉันว่าเฟียร์ แกก็หั่นถึ่วฝักยาวให้ท่อนมันสั้นๆหน่อยก็ดีน่ะมันจะติดคอเอาน่ะ"


"แฮะๆ"ว่าแต่ไอ่หมวยมากไปโดนเองเลย >.^


........................................................................


"นี่ไอ่เฟียร์ มีคนมาพบแกอ่ะ ตอนฉันไปซื้อน้ำ"


"ใครอ่ะ"


"นายเเจ็คเจ้าของร้านไอ่ติมเมอรี่แลนด์อ่ะ"


"อ้อ !"แอะว่าแต่อี่ตานั่นรู้จักบ้านฉันด้วยหรอ


"นี่ถ้าเค้าฉุดเรียกฉันได้น่ะ"


"อือ >.^ ไม่ต้องห่วง"


ฉันเดินออกไปนอกบ้านก้อพบกับผู้ชายร่างสูงโปร่งยืนหันหลังให้แต่ไม่ต้องทายหรอกก็นายแจ็คอะแหละ


แต่ว่า แอ่ะ นายนี่บ้าหรือป่าวใส่ชุดสูทสีดำมาเชียว


"ว่าไง เฟียร์จัง"อ่ะ เมื่อตานั่นหันมาฉันรู้สึกเหมือนถูกสะกดเอาไว้ด้วยดวงตาสีเขียวมรกตนั่น และทั้งโลกก็เหมือนหมุนไปหมุนมา


"ไปกับฉันสาวน้อย"พูดจบตานั่นก็จูมพิศเบาๆที่ริมฝีปากของฉันพร้อมกับสติที่หลุดลอย


 


.........................................................................................................................


ฉันตื่นขึ้นมาพบว่าฉันอยู่ในห้องสีขาวห้องหนึ่งแต่งสสลับกับสีน้ำตาลไหม้ดูดี เหมือนห้องทั่วๆไปแต่เฟอนิเจอร์ดูหรูหรา ติดที่ว่า มันไม่ใช่ห้องของฉันน่ะเซ่! แต่เหมือนห้องนี้มันขาดอะไรไปน่ะอือ นึกไ่ม่ออกแฮะั


"ตื่นแล้วหรอสาวน้อย"เสียงหนึ่งดังมาจากข้างหลังของฉัน


อ่ะ นั่นมันเสียงอีตาแจ็คนิ


"ไม่มีมารยาท เคาะประตูไม่เป็นหรอ"เชอะ


"แล้วมันมีประตูให้เคาะมั้ย"


จริงสิ รู้แล้ว ที่แท้ห้องนี่มันก็ขาดประตูนั่นเองแต่ว่าถ้าไม่มีประตูอีตานั่นแลัฉันเค้ามาในห้องนี่ได้ยังไงน่ะ


"แล้วงั้นฉันกะนายเค้ามาได้ยังไง คงไม่ได้หายตัวมาหรอกน่ะ"


"ใช่ ฉันหายตัวมา"โธ่ จะบ้าหรอใครจะตอบละว่าหายตัวมามีแต่พวกภูตผีปีศาจเท่านั้นแหละที่จะหายตัวได้ อีกอย่างฉันก็เห็นอยู่ว่าตานี่เป็นคน ที่จริงประตูมันก็เป็นสีขาวนั่นแหละแค่มันลวงตาเท่าันั้นต่างหาก แต่เมื่กี้ตานี่ตอบว่าอะไรน่ะ 'ใช่ ฉันหายตัวมา' ห่ะ หรือว่าตานี่ที่จริงแล้วเป็นผ...ผะ..ผ..ผี!


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ผี



Posted : เมื่อ 18 กรกฏาคม 2012
บอกต่อเพื่อน
Url / Link : copy
Embed Code : copy
 ยังไม่มี ความเห็น!