` NoO PaKbUnG `
Lv: 12
Exp: 3743
Fashion
 : 15
Mood
 : 10
Social
 : 5
Love
 : 10
Devilz Guyz, ร้ายนัก รักไม่รักช่วยบอกหน่อย ^^
CATEGORIES  
General (7)
Fantasy (6)

 
119/3659

~!! Gik Gok Girl !!~ สาว 18 มงกุฎสุดที่รัก !!~
15.10.2007 - 03:07:49

  

เอานิยายเรื่องใหม่มาให้อ่านกันเล่นๆๆ อิอิ


Chapter 1

  
SUNDAY MONDAY inazuma TUESDAY WEDNESDAY THURSDAY yukibana... OH...

ป้าป ! ><!~

ฉันยกหมอนขึ้นมาปิดหูแน่นเมื่อได้ยินเสียงเพลงอันสุดแสนจะทะลวงโลกของยัยทอมจิ้งเหลนห้องข้างๆ  ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ายัยนี่จะตื่นมาแหกปากร้องเพลงประสาทๆได้ทุกวัน ฟังก็ฟังไม่รู้เรื่อง แถมยังเปิดเสียงดังสนั่นลั่นคอนโดราวกับว่ากำลังเล่นคอนเสิร์ตระดับโลกอยู่กับ SJ อีกด้วย ! ให้ตายเหอะ ! นี่ฉันทนไม่ไหวแล้วน๊าาาาาาา >O<

  ปัง !

ฉันผลักประตูหลังห้องเดินออกไปที่ระเบียงก่อนจะมองหาอะไรบางอย่างแถวๆนั้นแล้วฉันก็เห็นรองเท้าเก่าๆที่ฉันไม่ได้ใส่แล้วกองอยู่พอดี วันนี้เอาไอ้นี่ละกัน หึ !!

ฉันขว้างรองเท้าไปยังระเบียงห้องของยัยทอมจิ้งเหลนที่อยู่ติดกับฉันพร้อมกับตะโกนด่าไปด้วย

“ยัยทอมบ้า ! (ปัง ! << เสียงเอฟเฟคปารองเท้าข้ามห้องค่ะ) หุบปากเน่าๆของเธอแล้วไปล้างส้วมไป๊ ! (ปัง !) ไม่รู้รึไงว่าคนอื่นเค้ารำคาญน่ะ ! (ปัง !) ยัยประสาท ! (ปัง !) แหกปากอยู่นั่นแหล่ะ คิดว่าตัวเองเสียงดีนักรึไงห๊า !! (ปัง !) คนจะหลับจะนอน (ปัง !) หัดเกรงใจกันซะบ้างเซ่ !! (ปัง !) ยัยทอมไม่มีมารยาท ! (ปัง !) สับสนทางเพศ ! (ปัง !) ยัย !”

“นี่ !” ยัยทอมจิ้งเหลนเปิดประตูหลังออกมายืนที่ระเบียงก่อนจะท้าวสะเอวเชิ่ดหน้ามองฉันด้วยสายตาหาเรื่องสุดๆ “มีปัญหาอะไร ยัยชะนีเผือก !”

ฉะ... ชะนีเผือกงั้นเหรอ -_-^^^  

ย๊ากกกกกกกกกก !

ฉันขว้างรองเท้าส้นสูงในมือใส่หน้ายัยทอมจิ้งเหลนนั่นแต่ทว่ามันก็รับเอาไว้ได้พอดิบพอดี ก่อนจะมองส่ายหน้าไปมาแล้วด่าฉันทางสายตาว่า “ห่วย” -_-^^

“บ้านรวยนักเหรอถึงได้เอารองเท้ามาโยนทิ้งเนี่ย !”

“ไม่รู้เหรอว่าเสียงเพลงของเธอมันรบกวนการนอนของฉัน ! อายุก็ตั้งเท่าไรแล้ว ช่วยสะกดคำว่า มี – มา – ระ – ยาท ! ให้เป็นได้หน่อยไหม !!”

“มอม้า สระอี มอม้า สระอา รอเรือ ยอยักษ์ สระอา ทอทหาร อ่านว่า มีมารยาท สะกดเป็น แล้วไงอ่ะ”

“ยัย !” ฉันนึกคำด่ายัยทอมบ้านี่ไม่ออกจริงๆ คนอะไรจะยียวนกวนประสาทได้อย่างหน้าตายขนาดนี้นะ >_< คนสวยจะบ้าตายค่ะ  

โป๊ก !

“เฮ้ย !” ยัยทอมจิ้งเหลนเอามือมาคลำที่หัวเมื่อฉันขว้างรองเท้าส้นสูงใส่หน้าผากยัยนั่นเต็มๆ เหอะๆ สมน้ำหน้า อยากมัวแต่ส่งสายตากวนประสาทอันไม่ค่อยจะปรกติของฉันทำไมล่ะยะ “แบร่ !!~”

ฉันแลบลิ้นปลิ้นตาใส่ก่อนจะปิดประตูเดินกลับเข้าห้องโดยไม่หันไปสนใจเลยว่ายัยนั่นจะว่ายังไง โฮะๆๆ สะใจค่ะ ^O^

ปังๆๆๆ !

“เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะยัยบ้า ! (ปังๆๆๆ !) ฉันบอกว่าให้เปิดยังไงเล่า !” เสียงยัยทอมจิ้งเหลนตะโกนมาจากประตูหน้าห้องของฉัน~ สงสัยว่าจะโมโหที่ฉันเอารองเท้าส้นสูงปาหน้าผากแหกมั้งก็เลยจะมาโวยวาย แต่ใสเจีย เสียใจ~ ขอบอกว่าฉันไม่มีทางเดินไปเปิดประตูให้ยัยนั่นเด็ดขาด เกิดมันโกรธจัดข่มขืนแล้วฆ่าฉันตายคาห้องขึ้นมาจะว่ายังไง ฉันเพิ่งจะอายุแค่ 18 แค่นั้นเอง ยังไม่มีสามีแบบคยูฮยอนและลูกน่ารักๆให้ต้องดูแลเลยด้วย U_U เพราะฉะนั้นฉันยังไม่อยากตายค่ะ

ปังๆๆๆ !

ยัยทอมจิ้งเหลนยังเคาะห้องไม่เลิก แต่อยู่ๆก็เงียบไปซะอย่างนั้น~ ด้วยความสงสัยหรือสอดรู้สอดเห็นก็ไม่ทราบ ฉันเดินไปส่องดูที่รูประตู แล้วก็เห็นว่ายัยตุ๊กตาบาร์บี้ที่อยู่ห้องฝั่งตรงข้ามฉันเปิดประตูออกมาหายัยทอมจิ้งเหลนด้วยใบหน้าแอบแบ๊ว ไม่ต้องแปลกใจหรอกนะคะว่าทำไมฉันเรียกยัยนั่นว่ายัยตุ๊กตาบาร์บี้ ก็หน้าตาของคุณเธอน่ะ เหมือนตุ๊กตาจริงๆ (ว่าง่ายๆก็คือมันน่ารักจนฉันอิจฉา TT[]TT) ทำไมฉันไม่เกิดมาหน้าตาบ้องแบ๊วแบบยัยนี่มั่งนะ~~  

“มีอะไรกันเหรอ... อุ๊ย !” ยัยนั่นทำท่าตกใจแบบผู้ดีศรีสยามสมัยสุโขทัย 1788 “เธอเลือดออกด้วย เป็นอะไรรึเปล่า เดี๋ยวฉันทำแผลให้เอามั้ย”

“เธอเป็นใคร !” ยัยทอมพูดแบบหยิ่งๆ เหอๆ ไร้มารยาทชะมัด คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วง

“เป็นคนดี~” ยัยตุ๊กตาบาร์บี้ตอบด้วยใบหน้าใสซื่อๆ ส่วนยัยทอมจิ้งเหลนก็ส่ายหัวอย่างระอาก่อนจะหันมาทุบประตูห้องฉันเสียงดังจนฉันสะดุ้ง  

“ยัยชะนีเผือก ! (ปังๆๆๆ !) ออกมาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้นะ !!!”

“เธอ... ฉันว่าเธอทำแผลก่อนดีกว่านะ ปล่อยไว้แบบนี้เดี๋ยวเลือดก็ไหลออกหมดตัวหรอก” ยัยตุ๊กตาบาร์บี้พยายามจะบอกยัยทอมจิ้งเหลนด้วยท่าทางเป็นห่วงเป็นใยซะเหลือเกินเหมือนกับเคยเป็นญาติกันมาก่อน แต่ดูเหมือนกับว่ายัยทอมจะกำลังรำคาญ~

“จะไปไหนก็ไปเลยไป !!” ยัยทอมหันไปตวาดแล้วยัยนั่นก็ทำหน้าอึ้งๆก่อนจะเริ่มเบ้ปากแล้วน้ำตาคลอ TT[]TT

“เฮ้ย !” ยัยทอมจิ้งเหลนตกใจที่อยู่ๆยัยนั่นก็ร้องไห้ซะอย่างนั้น แล้วเจ๊แกก็คงไม่รู้จะทำยังไงล่ะมั้งเลยด่าเข้าให้ “ยัยปัญญาอ่อน เธอจะร้องไห้หาสวรรค์วิมานอะไร !”

“ฮึก ! ฮือ... TOT”  

“หุบปากเดี๋ยวนี้นะ !” ยัยทอมตวาดแต่ทว่าผลกลับตรงกันข้าม ยัยตุ๊กตาบาร์บี้ร้องไห้หนักกว่าเก่าราวกับว่าญาติของคุณเธอโดนท่านเปาสั่งประหาร 7 ชั่วโคตรทำให้ยัยทอมได้แต่ยืนเอ๋อทำอะไรไม่ถูก ส่วนฉันก็แอบหัวเราะคิกคักกับท่าทางแบบนั้นของยัยทอม ฮิๆๆ สงสัยยัยนี่จะแพ้น้ำตาผู้หญิงแน่ๆเลย เอ๋อรับประทานเชียว ฮ่าๆๆ

“โอเคๆๆๆ ฉันขอโทษ หยุดร้องได้แล้ว” ยัยทอมพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนิ่มลงนิดนึงซึ่งมันผิดปรกติมากกกก (ขอเน้นว่ามากกกกกกกก) ส่วนยัยตุ๊กตาบาร์บี้ก็สูดขี้มูกแล้วมองหน้ายัยทอมสายตาละห้อย T^T

“ฉันไปละ” ยัยทอมพูดก่อนจะเดินกลับเข้าห้องอย่างเซ็งๆแล้วยัยตุ๊กตาบาร์บี้ก็มองตามยัยทอมนั่นไปจนเสียงปิดประตูดัง ปัง ! ยัยนั่นจึงเดินกลับเข้าห้องไปบ้าง ส่วนฉันก็ถอนหายใจค่ะ  

ตึ้งๆๆๆๆ

อยู่ๆยัยตุ๊กตาบาร์บี้ก็วิ่งถือกล่องปฐมพยาบาลออกมาจากห้องแล้ววิ่งไปเคาะประตูห้องยัยทอมด้วยท่าทางเป็นห่วง ด้วยความที่ฉันมองไม่เห็นก็เลยเอาหูแนบประตูเพื่อแอบฟังตามสันดานที่มีมาแต่เกิด

“มีอะไร” เสียงห้าวแบบนี้ ยัยทอมชัวร์ !!

“คือฉันเห็นว่าเธอเลือดออก ก็เลย...”

“ไม่ต้อง !”

ปัง !!

ยัยทอมปิดประตูซะแรงเล่นเอาฉันที่อยู่ห้องข้างๆยังสะดุ้งเฮือก ! -_-^^ ฉันโผล่หัวขึ้นมาส่องดูยัยตุ๊กตาบาร์บี้จากรูประตูอีกครั้งแล้วเห็นว่ายัยนั่นทำหน้าจ๋อย โถๆๆ น่าสงสาร หวังดีกับใครไม่หวัง ดันไปหวังดีกับยัยทอมแสบแอบวิปริต(ทางเพศ)อย่างนั้น ว่าแล้วฉันไปอาบน้ำดีกว่าค่ะเพราะว่าใกล้จะได้เวลาทำงานของฉันแล้ว U_U  

ฉันทำงานเป็นนักร้องอยู่ที่คาเฟ่แถวๆคอนโด ด้วยความที่ฉันเกิดมาในครอบครัวที่ค่อนข้างยากจน พ่อแม่เสียไปนานแล้ว TT[]TT ฉันก็เลยต้องร้องเพลงส่งตัวเองเรียนอย่างยากลำบาก~ ตอนนี้ฉันเพิ่งสอบเข้ามหาลัยได้ แต่ด้วยความที่มันยังไม่เปิดเทอมฉันก็เลยต้องทำงานเก็บตังค์ให้ได้มากๆไว้ก่อน เพราะอย่างน้อยจะได้มีเวลาทบทวนตำราเวลาเปิดเทอมค่ะ ก็อ่ะนะ คนมันขยัน ^^

คอนโดที่ฉันอยู่เป็นคอนโดสำหรับสตรีมีรูเท่านั้น(สตรีไม่มีรูห้ามอยู่ไม่ว่าจะมีรูปร่างเหมือสตรีมีรูขนาดไหนก็ตาม) ราคาไม่แพงมากนักเพราะสภาพก็ไม่ได้หรูหราฟู่ฟ่าอะไร แค่พออยู่ได้แบบไม่มีหนูไม่มีแมลงสาปเท่านั้นแหล่ะ  

“สะกิดดาวจ๋า~ แม่ไปก่อนนะ เดี๋ยวจะซื้อสโมกกี้ไบต์มาฝาก” ฉันพูดพลางลูบหัวเจ้าสะกิดดาว หมาตัวน้อยๆของฉันซึ่งฉันเก็บมันมาเลี้ยงจากหลังวัดเมื่อสองปีที่แล้วเพราะพ่อของมันหนีไปเมียเมียใหม่ที่วัดฝั่งตรงข้าม~ ทำให้มันต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวเปล่าเปลี่ยวเอกา โดนหมาเจ้าที่รังแก แต่ถึงสะกิดดาวมันจะเป็นหมาวัด มันก็เลือกนะคะ ซื้อหมู่ยางไม้ละ 3 บาทให้มันมันไม่กิน ! แต่มันกระแดะจะกินสโมกกี้ไบต์ =[ ]=^^ ทำให้ฉันเรียนรู้ว่าหมาก็แอ๊บไฮโซได้เหมือนกัน

ฉันเดินออกมาหน้าคอนโดก่อนจะเรียกมอเตอร์ไซต์วินไปคาเฟ่ ‘เสน่ห์สุขา’ ซึ่งเป็นคาเฟ่ที่ฉันทำงานพิเศษอยู่ ตอนแรกเจ้าของร้านบอกว่าชื่อเก่ามันคือ เสน่ห์สุขาวดี แต่ด้วยความที่ชื่อมันยาวเกินไปทำให้ยากต่อการจดจำก็เลยตัดให้สั้นเหลือแค่อย่างที่ทุกๆท่านเห็น -_-^^

แล้วฉันก็เปิดกระเป๋าสะพายข้างทำท่าเหมือนหาเงินจ่าย  

“ตายแล้ว ! น้องแพทมีแบงค์พัน O.O” ฉันทำตาโตต๊กกะใจเพื่อไขสือ~  

“ก็ดี -_-^^ จะได้คิดรวมกับที่เคยติดพี่ไว้ด้วยเลย”  

“อุ๊ยๆๆๆ เจอเหรียญ 10 พอดีเลยค่ะ” ฉันควักเหรียญออกมาวางใส่มือพี่มอเตอร์ไซต์วินอย่างรวดเร็วแล้วรีบวิ่งเข้าร้าน =[ ]=^^ อะไรฟะ ! ฉันอุตส่าห์คิดมุกใหม่ตั้งนานยังรู้ทันอีกว่าฉันจะเบี้ยว >_< เดี๋ยวเถอะไอ้พี่มอเตอร์ไซต์หน้าเหี่ยว เหี่ยวแล้วยังจะฉลาดอีก เดี๋ยวปั๊ด !~ เอาไขควงไปทิ่มท่อน้ำมันแตกเลย แต่เอ่อ.. ไม่ได้ ถ้าท่อน้ำมันมันแตกแล้วต่อไปฉันจะนั่งมอเตอร์ไซต์คันไหนล่ะ ก็ทั้งซอยมันมีอยู่คันเดียว(แสดงถึงความเจริญของถิ่นที่อยู่อย่างแรง -_-^^)

ตุบ !

“เฮ้ย !” ฉันโวยวายเสียงดังเมื่อมีใครคนหนึ่งเดินมาขวางทางเดินของฉันทำให้ฉันชนเข้ากับหน้าอกแข็งๆเหมือนกระดานของมันอย่างจังเมื่อครู่ ไม่อยากจะบอกว่าเจ็บหัวอย่างแรงค่ะ~ แมร่ง ! เดินไม่ดูตาม้าตาเรือเล้ย !  

O.O

ฉันเบิกตากว้างด้วยความต๊กกะใจเมื่อเห็นว่าเป็นไอ้ลูกพีชลูกชายเจ้าพ่อโต๊ะบอลยืนคาบบุหรี่ด้วยท่าทางกวน Teen อยู่ตรงหน้าฉัน ใบหน้าของมันบานเป็นกระด้ง ตาโบ๋ แก้มปูด จมูกโต เขรอะไปด้วยสิวเสี้ยนชนิดที่สววรค์ไม่ปราณีส่งผีกลับชาติมาเกิด ไม่รู้ว่ามันทำบุญด้วยอะไรเกิดมาถึงได้มีหน้าตาเป็นเอกลักษณ์อย่างนี้ TT[]TT แถมชื่อยังขัดแย้งกับหน้าตาสุดฤทธิ์อีกด้วย ถ้าเปลี่ยนชื่อเป็น ‘ลูกผี’ นะ ฉันจะไม่ทรมานใจเวลาเรียกชื่อมันเลย ไอ้กรีฟกับไอ้โรม สมุนมือซ้ายขวาของมันที่หน้าต่างไม่ต่างกันยืนขนาบข้างเพื่อความเท่ห์(ของเหล่าสัมพเวสี)อยู่ด้วย โอ้ !! ก๊อดดดดดดด ! นี่มันมากันได้ไงเนี่ย >O<

ฟู่ !!~

มันพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าฉันค่ะ แค่กๆๆๆ ไม่ได้สำลักควันบุหรี่ของมันนะคะแต่ว่าฉันสำลักขี้ฟันของมันที่กระเด็นออกมาต่างหากล่ะ โฮ TT[]TT

“เจอตัวจนได้นะ นังตัวแสบ” ไอ้ลูกผียิ้มเยือกเย็นพลางยกบุหรี่ขึ้นมาดูดอีกรอบ ยะ...อย่าพ่นออกมาอีกนะ TOT ฉันกลัว แงๆๆ

“แหะๆๆๆ มาหาฉันถึงที่นี่... มีอะไรเหรอ” ฉันพูดพร้อมยิ้มหวานทั้งๆที่ในใจโคตรอยากร้องไห้ TT[]TT ฉันติดหนี้มันอยู่ห้าหมื่นค่ะ แล้วไอ้หนี้ห้าหมื่นที่ว่ามันก็มาจากการที่ลิเวอร์พูลของฉันดันแพ้แมนยูของมันในศึกวันแดงเดือดเมื่อสามวันที่แล้ว~ และตอนนี้เลือดของฉันก็กำลังจะแดงเดือดท่วมถนนเพราะว่าไอ้ลูกผีมันกำลังจะฆ่าฉันให้ตายด้วยกลิ่นปากที่ไม่แตกต่างจากส้วมสาธารณะที่ไม่ได้ขัดมา 7 ปี ฮือๆๆ

“หึ !” มันแสยะยิ้มค่ะ “ยังต้องให้บอกอีกเหรอว่ามีอะไร”  

ฉันไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมมันไม่สละเงินอันน้อยนิดที่ได้จากโต๊ะบอลไปซื้อยาสีฟันนะ กระซิกๆ แล้วนี่มันหาฉันเจอได้ยังไงเนี่ย >_< ไอ้ตอนที่แทงก็อุตส่าห์เขียนที่อยู่ปลอมไปแล้วเชียว T^T

“คือฉัน... ฉันยังไม่มีอ่ะ ติดไว้ก่อนไม่ได้เหรอ ฉะๆๆ ฉันร้องเพลงก็ร้องได้เงินวันละไม่เท่าไรเอง อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเทอมแล้ว TT[]TT ฉันยังไม่มีตังค์จ่ายค่าเทอมเลย ไหนจะค่าอาหารหมาที่บ้านอีกล่ะ แล้วหมาของฉันมันก็ป่วยเป็นโรคหัวใจกับไส้ติ่งอักเสบระยะสุดท้ายด้วยนะ ฉันต้องเก็บเงินรักษาหมา ไม่มีตังค์มาจ่ายหนี้นายหรอก ขอเวลาฉันสักหน่อยเถอะนะๆๆๆๆลูกผี เอ้ย ! ลูกพีช~ สุดหล่อนะ(กล้ำกลืนฝันทนพูดปดสุดฤทธิ์) รับรองว่าสวยๆอย่างฉัน จะหาเงินไปคืนให้ถึงที่เลย” ฉันแหลไปเรื่อย ในขณะที่ไอ้ลูกผีมองหน้าฉันอย่างไม่เชื่อ แล้วมันก็พ่นควันบุหรี่ที่ผสมกับขี้ฟันใส่หน้าฉันอีกครั้งค่ะ แค่กๆๆๆ ขอออกซิเจนช่วยหายใจด่วนนนนน TT[]TT

“ติดไว้ก่อนงั้นเหรอ” ไอ้ลูกพีชพูดพลางโยนบุหรี่ลงพื้นแล้วเอา Teen เหยียบพร้อมกับบี้ๆไปมาจนฉันอดจะกลืนน้ำลายลงคออึกๆๆไม่ได้ “ถ้ามึงคิดจะติด แล้วมึงเสือกให้ที่อยู่ปลอมกูมาทำไม ห๊า !! อีปลาสลิด !”

ปะ... ปลาสลิด =[ ]=^^

ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก !

ฉันวิ่งหนีทันทีเมื่อไอ้ลูกพีชกับพรรคพวก(ที่หน้าตาละม้ายคล้ายสัมพเวสี)ของมันทำท่าจะตีฉันแล้วพวกมันก็วิ่งตามกันมาติดๆ เวรกรรมของฉันจริงๆ  นี่มันจะตีผู้หญิงที่บอบบางอย่างฉันเพียงเพราะว่าแค่ฉันไม่จ่ายหนี้ห้าหมื่นน่ะเหรอ กรี๊ดดดดดดดดดดด !

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ !!”

เหอๆๆ หยุดให้โง่น่ะเซ่ !~ ตอนนี้วิญญาณเฉินหลงเข้าสิงฉันแล้ว ฉันวิ่งมาเรื่อยๆก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นทอมหัวจิ้งเหลนข้างห้องนั่งคร่อมมอ’ไซต์ติดไฟแดงอยู่ข้างหน้าไม่ไกลเท่าไรนัก เอาล่ะ~ ทางรอดของฉัน  

“เฮ้ย ! ใครให้เธอขึ้นมานั่ง” ยัยทอมหันมาตวาดเมื่อฉันกระโดดขึ้นไปซ้อนมอเตอร์ไซต์มันแถมยังเกาะเอวมันเหมือนลูกตุ๊กแกเกาะแม่ =[ ]=^^

“อีปลาสลิด ! อย่าคิดว่าจะหนีกูได้นะเว้ย !!” เสียงไอ้ลูกพีชตะโกนตามมา

“ออกรถ ! ออกรถเร็ว ><!~” ฉันพูดในขณะที่สัญญาณไฟแดงเปลี่ยนเป็นสีเขียวพอดี ส่วนยัยทอมก็มีท่าทางงงๆเหวอๆเล็กน้อย แต่ก็ยอมบิดคันเร่งออกไปอย่างว่าง่ายจนในที่สุดฉันก็รอดจากพวกไอ้ลูกพีชมาได้ค่ะ แฮ่กๆๆ (จะหอบทำไม ไม่ได้เหนื่อยเลย -_-^^)
เอี๊ยดดดดดดดดด !

“ลงไปได้แล้ว !” ยัยนั่นพูดพลางผลักฉันลงทันทีที่มาถึงหน้าคอนโดค่ะ

“ฉันรู้หรอกน่า~ ไม่ต้องทำรุนแรงกับฉันนักก็ได้ ฉันเองก็ไม่อยากจะนั่งรถของเธอเท่าไรนักหรอก เดี๋ยวคนอื่นเขาจะเข้าใจผิดกันไปหมดว่าฉันวิปริตผิดเพศเหมือนเธอ !”  

“ปากเสียแบบนี้น่าปล่อยให้ไอ้พวกนั้นกระทืบให้ตาย” ยัยทอมพูด ส่วนฉันก็ยักไหล่แล้วสะบัดหน้าเดินเข้าคอนโดมาอย่างไม่แคร์ เชอะ !! แต่ก็อ่ะนะ ถึงยังไงยัยนั่นก็อุตส่าห์ช่วยฉัน

“ขอบคุณ” ฉันหันกลับมาพูดอย่างวางฟอร์มแล้วเดินกลับเข้าคอนโดอีกครั้ง แต่ทว่า...

ตุบ !

O.O

“เอาข้าวของของลื้อออกไปเหลียวนี้เลย !” อาม่าหน้าย่นเหมือนบูลด๊อกเจ้าของคอนโดพูดหลังจากที่ให้ลูกน้องโยนกระเป๋าของฉันออกมากองตรงหน้า~ ในมือซ้ายของอาม่าถือพัด มืออีกข้างท้าวสะเอวมาด เจ้าแม่บ่อนไก่สุดฤทธิ์ -_-^^

“นี่มันอะไรกันเนี่ยอาม่า !”

“เฮอะ ! ยังจะมีหน้ามาถังอีกเหรอ ก็ลื้อติดค่าเช่าห้องอั๊วะมากี่เดืองแล้วล่ะ”

ง่ะ –O-^^

“อาเกฟ ! ลื้อมาก็ดีละ” อาม่าพูดเมื่อเห็นยัยทอมข้างห้องฉันสะพายกีต้าร์ตัวใหญ่เดินตามมา ส่วนยัยทอมก็ทำหน้างงๆ แล้วอาม่าก็โยนกระเป๋าอีกใบใส่มือยัยทอมพอดีเป๊ะ ! “เอาของของลื้อไปจากคองโดอั๊วะพ้องๆกับอาหมวยหน้าจึกนี่เลย !”

“จืด~ อาม่า -_-^^ ไม่ใช่ จึก !!”

“เออนั่นแหล่ะ ! ลื้อไม่ต้องมาทำเป็นเล่งลิ้งกับอั๊วะ เข้าใจม๊าย !~”

ง่ะ =[ ]=^^ ความจริงหนูก็ไม่อยากจะเล่นลิ้นกับอาม่านักหรอกนะคะเพราะอาม่าไม่ใช่คยูฮยอนสามีของหนู กรี๊ดดดดด !~ คยูฮยอนจ๋า มามะ มาเล่นลิ้นกัน คิกๆๆ (ยังจะมีอารมณ์กระแดะ -_-^^)

“อ๊ายยยยยย ><!~ จะเอาของฉันไปไหน อย่านะๆๆๆ” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังมาจากทางบันไดในขณะที่ผู้ชายสองคนช่วยกันถือกระเป๋าสีขาวใบใหญ่สองสามใบเดินนำมาด้วยท่าทางวางก้าม แล้วก็โยนกระเป๋าพวกนั้นไว้ข้างหน้าคอนโด ข้างๆกระเป๋าของฉัน

ตุบ !

เอ๋ O_o นั่นมันยัยตุ๊กตาบาร์บี้นี่นา >_<

“ออกไปให้หมก ! ไอ้พวกบ่อจี๊ !~ (ไม่มีเงิน -_-^^) คองโดของอั๊วะไม่ต้องรัก !!! (ต้อนรับ -_-^^)” อาม่าพันธ์บูลด๊อกท้าวสะเอวด่าก่อนจะสะบัดหน้าเดินเข้าไปแบบเชิ่ดๆ แล้วพัดๆๆๆ ทิ้งให้ฉัน ยัยทอม และยัยตุ๊กตาบาร์บี้ยืนมองตามอาม่าด้วยความรู้สึกเฉกเช่นเดียวกัน  

“=[ ]=^^” (หน้าฉัน)  

“-_-^^” (หน้ายัยทอม)  

“T^T” (หน้ายัยตุ๊กตาบาร์บี้)

คืนนี้ฉันจะไปนอนที่ไหน !!~

 คะแนน: 735
 
 
<< | -1- | 2 | 3 | 4 | ... | 44 | >>    
myying
Lv: 3
Exp: 267

Fashion
 : 0
Mood
 : 0
Social
 : 0
Love
 : 0



ตอนนี้พ่แต่งเรื่องไรอยู่คะ...จาติดตามตลอดไปน้าค้า
post at : 01.08.2008 - 10:33:34
 
[~ปธ.K-OTIC !SJ !B.O.Y.~ คลัU~]PimMy¥OU♀K-♥SJ♥
Lv: 12
Exp: 3993

Fashion
 : 25
Mood
 : 15
Social
 : 15
Love
 : 52



มันๆ
post at : 02.08.2008 - 17:53:08
 
★*aunza_ ์PőℓℓЄr◈¢ l µ Þ ™[P¢'hufflepuff]*★
Lv: 10
Exp: 2866

Fashion
 : 11
Mood
 : 17
Social
 : 10
Love
 : 10



Class: นักดนตรี

หนุกมากเลยค่ะ
ชอบค่ะชอบ
แต่งอีกสิค่ะ

post at : 03.08.2008 - 11:15:18
 
۩۞۩↓ด็ก—Laว ۩۞۩
Lv: 9
Exp: 2019

Fashion
 : 10
Mood
 : 15
Social
 : 5
Love
 : 0



..
post at : 03.08.2008 - 14:35:55
 
♂- Ï_$↑Ø®y - ۞ nut☜ ╬ █▒░
Lv: 6
Exp: 1070

Fashion
 : 5
Mood
 : 5
Social
 : 5
Love
 : 5



post at : 03.08.2008 - 16:38:51
 
Mindiez
Lv: 9
Exp: 1924

Fashion
 : 16
Mood
 : 10
Social
 : 11
Love
 : 3



Class: นักเล่นเกม

หนุหนาน
post at : 03.08.2008 - 19:18:32
 
™ »คัยกันที่เปลี่ยนปัย
Lv: 8
Exp: 1530

Fashion
 : 12
Mood
 : 12
Social
 : 12
Love
 : 0



[color=red][/color]
post at : 05.08.2008 - 16:13:43
 
น้องยิ้วZAMAK
Lv: 2
Exp: 74

Fashion
 : 8
Mood
 : 3
Social
 : 1
Love
 : 0



บ้า

post at : 05.08.2008 - 18:03:24
 
ร๊ากพี่กวามากมายจร้า
Lv: 8
Exp: 1910

Fashion
 : 9
Mood
 : 8
Social
 : 8
Love
 : 0



Class: นักเขียน

ชอบนิยายของพี่เรื่อง ร้ายนักรักไม่รักช่วยบอกหน่อยมากค่ะ
post at : 08.08.2008 - 20:56:23
 
_^/I LOVE YOU  KAMiKAZE/^_
Lv: 7
Exp: 1371

Fashion
 : 11
Mood
 : 11
Social
 : 11
Love
 : 0



Class: นักดนตรี

สวัสดี  มีใครอยากเป็นเพื่อนกับเรา
post at : 09.08.2008 - 08:54:12